De eerste dag:
Op de eerste dag van de bruiloft is de familie van de bruid gescheiden met die van de bruidegom. Voor de familie van de bruid is dit het moment om afscheid van haar te nemen. Bij de bruid wordt er dan rond middernacht henna op de handen en de voeten aangebracht. Bij Berberse feesten wordt er gezongen tijdens dit ritueel. Ook de bruidegom krijgt henna alleen dan op zijn handpalm en pink. Aan henna wordt in Islamitische landen een bijzondere kracht toegekend. Bij een trouw cerenomie zou dit kwade geesten verdrijven, waardoor de bruid met een gerust hart het huwelijk in kan gaan.
Tweede dag:
De tweede dag is de "officiƫle" trouwdag. De bruidegom haalt zijn bruid op bij haar ouderlijk huis, begeleid door een stoet luid toeterende auto's. Op de auto van de bruidegom prijkt een Marokkaanse witte vlag. De moeder van de bruidegom wacht het bruidspaar op met een bord vol zoetigheid waarvan het paar om beurten naar familie en genodigden strooit. Daarna neemt het bruidspaar ieder een vinger honing. Tenslotte geven ze elkaar een dadel en melk. Als ze naar de feestlocatie gaan worden ze begeleid door traditionele muziek en zang om de gasten te laten bewonderen. In de zaal staan speciale zetels. De zogenaamde koningsstoelen. Na even gezeten kleed de bruid zich om, en dit ritueel word een paar keer herhaald. De bruid verkleed zich zo vaak, omdat ze denken dat hoe meer jurken je draagt hoe groter je bruidsschat is. Aan het eind van de dag draagt de bruid weer dezelfde jurk. Een bruidsschat is een bepaald geldbedrag en dit is het verplicht in een Marokkaanse bruiloft. Het geld dat de bruidegom schenkt aan zijn bruid moet hij aan zichzelf besteden voor sieraden of kleding. Een bruidsschat staat voor de financiƫle zelfstandigheid van de bruid. Op het laatst word er weer dadels en melk uitgedeeld. De dadel staat symbool voor vruchtbaarheid en de melk staat voor reinheid een maagdelijkheid.

Tweede dag:
De tweede dag is de "officiƫle" trouwdag. De bruidegom haalt zijn bruid op bij haar ouderlijk huis, begeleid door een stoet luid toeterende auto's. Op de auto van de bruidegom prijkt een Marokkaanse witte vlag. De moeder van de bruidegom wacht het bruidspaar op met een bord vol zoetigheid waarvan het paar om beurten naar familie en genodigden strooit. Daarna neemt het bruidspaar ieder een vinger honing. Tenslotte geven ze elkaar een dadel en melk. Als ze naar de feestlocatie gaan worden ze begeleid door traditionele muziek en zang om de gasten te laten bewonderen. In de zaal staan speciale zetels. De zogenaamde koningsstoelen. Na even gezeten kleed de bruid zich om, en dit ritueel word een paar keer herhaald. De bruid verkleed zich zo vaak, omdat ze denken dat hoe meer jurken je draagt hoe groter je bruidsschat is. Aan het eind van de dag draagt de bruid weer dezelfde jurk. Een bruidsschat is een bepaald geldbedrag en dit is het verplicht in een Marokkaanse bruiloft. Het geld dat de bruidegom schenkt aan zijn bruid moet hij aan zichzelf besteden voor sieraden of kleding. Een bruidsschat staat voor de financiƫle zelfstandigheid van de bruid. Op het laatst word er weer dadels en melk uitgedeeld. De dadel staat symbool voor vruchtbaarheid en de melk staat voor reinheid een maagdelijkheid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten